تاریخچه بیمه عمر در دنیا - پایگاه جامع اطلاعات بیمه

جزوه شماره 3
مرداد 3, 1396
داستان ادامه دار بيمه درمان در آمريكا
مرداد 15, 1396

بازدید: 191

در روزگاران کهن سربازان رومی با پرداخت مبالغی از حقوق خود بعنوان حق عضویت و مبلغ ورودی، صندوق هایی تشکیل می دادند که در صورت کشته شدن در جنگ، صندوق ها مخارج کفن و دفن و پرداخت غرامت خانواده هایشان را به عهده می گرفتند.

اولین بیمه نامه عمر ثبت شده به صورت قرارداد مشخص مربوط به بیش از پنج قرن قبل یعنی سال 1537 میلادی و مربوط به زمان سلطنت الیزابت اول در لندن است که در آن عده ای تاجر به عنوان بیمه گر با عقد قراردادی یک ساله فرد دیگری را بیمه عمر به شرط فوت کردند.

اندیشه تامین آسایش از راه بیمه ریشه در گذشته های دور دارد ولی این اندیشه در حوزه بیمه های عمر تا مدتها امری مذموم تلقی می شد زیرا تا قرن هفدهم بیمه عمر در اروپا به صورت شرط بندی دو نفر روی عمر شخصی ثالث بود و چون در این شرط بندی یکی از طرفین آرزوی فوت شخص ثالث را داشت و حتی گاها موجب فوت او برای دریافت سرمایه بیمه می شد، تهیه بیمه عمر عملی مذموم بود، چنانچه “پوتیه” در قرن هجدهم بیمه عمر را شرط بندی روی عمر آدمی می دید و “پورتالیس” که در نوشتن قانون مدنی مشارکت داشت بیان می داشت آزمندی و معامله روی مدت عمر یک شهروند همانند جرمی است که می تواند عمر شخص را کوتاه نماید. مطالب مذکور بیانگر راه دشوار بیمه های عمر در آغاز است.

با ورود به دوره انقلاب صنعتی و ایجاد نهادهای مالی همچون بانک ها و فروش اوراق قرضه دولتی فردی ایتالیایی به نام لورنزو تونتی طرحی را ارائه کرد که به روش تونتین معروف شد و شرکت های مختلف بیمه بر اساس روش تونتین اداره می شدند. نحوه کار این شرکتها چنین بود که گروهی از افراد هم سن، سرمایه و وجوهشان را به صورت یکجا یا اقساط در صندوق مشترک می گذاشتند و آن سرمایه صرف خرید اوراق مشارکت داخلی می شد و در پایان دوره مالی، بر اساس توافقی که شرکا کرده بودند، سود حاصله بین افراد زنده باقی مانده توزیع و سپس شرکت منحل می شد. این صندوق ها از پذیرش افراد خیلی پیر یا خیلی جوان اجتناب می کردند ولی با این وجود به دلیل نبود پایه علمی این صندوق ها شکست میخورد.

برای مطالعه دقیق تر تاریخچه بیمه های عمر می توان تاریخچه جداول زندگی را نیز مطالعه نمود. جان گرانت اولین کسی بود که با ثبت خاک سپاری ها و غسل های تعمید در تعیین میزان مرگ و میر تلاش جدی کرد و نتایج تلاش هایش در کتابی به نام مرگ و میر طبیعی و نگرشی بر اسناد مرگ و میر به چاپ رسید.

ادموند هالی نیز سوابق مرگ و میر شهر برسلاو در طول سالهای 1687 تا 1691را تهیه و با کمک آمار جدولی ارائه نمود.

در سال 1755 دادسون ریاضی دان برجسته در زمینه بیمه های عمر فعالیت نمود و پس از انتشار مقاله ای در 1756 با دعوت از علاقمندان این حوزه روش محاسبه حق بیمه را برای آنها شرح داد. معیار محاسبات دادسون اسناد مرگ و میر شهر لندن بود. در سال 1781 ریچارد پرایس تغیرات جدیدی در جداول محاسبات بیمه عمر ایجاد نمود.

سرانجام قانون بیمه عمر در سال 1774 تصویب شد. انگلستان در سال های بعد ثبت وقایع 4 گانه را اجباری نمود و ویلیام فار سیستم ملی آمار حیاتی را ایجاد کرد.

اولین شرکت بیمه عمر ، در سال 1762 میلادی در انگلستان شروع به کار کرد و تا به امروز به کار خود در زمینه بیمه ادامه می دهد.در طول قرن هجدهم میلادی، ریاضیات و آمار نیز وارد این رشته از بیمه شد و به مرور نحوه محاسبه حق بیمه جنبه علمی و تخصصی یافت.

اهمیت بیمه عمردر عصر حاضر تا حدی است که در بررسی بین‌المللی سنجش سطح توسعه یافتگی کشورها، به عنوان شاخصی معتبر مطرح شده است و تقاضای بیمه‌ عمر در کشورها، با متغیرهای تولید ناخالص داخلی سرانه، شاخص توسعه انسانی، امید به زندگی و جمعیت رابطه مثبت معنا‌دار و با متغیرهای نرخ تورم و نرخ بهره رابطه منفی معناداری دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *