نوشته های بیمه ای

مدیریت ریسک بزبان ساده: انتخاب تدبیر بجای تقدیر

مدت زمان مطالعه : 2 دقیقه

بشر از اولین روزهای زندگی خویش بر روی این کره خاکی همواره با دو مفهوم خوش شانسی و بدشانسی مواجه بوده است .
زمانیکه روال زندگی فرد یا یک گروه بطور مطلوب و خوشایند پیش میرفته ,تعبیر خوش شانسی را برای آن بکار برده شده و زمانیکه شرایط زندگی نامطلوب و ناخوشایند بوده آنرا تحت عنوان بد شانسی تلقی کرده اند.
با پیشرفت زمان و کسب تجربه و دانش ,انسانها موفق به شناخت پدیده های پیرامون خویش شدند و مهارت غلبه بر وقایع ناخوشایند را پیدا نمودند .
همواره بین دو مفهوم و باور در طول تاریخ بشر بحث و جدل وجود داشته و دارد .

,,,تقدیر ,,, – ”’تدبیر,,,!!!!!؟؟؟؟؟

هرگاه انسانها از شناخت علل و عوامل پدید آورنده وقایع نامطلوب -نا خوشایند -حوادث طبیعی و انسان ساز عاجز بوده برای توجیه خویش و دیگران از واژه تقدیر استفاده نموده,اما هرگاه انسان توانسته با کمک علم و تجربه و خرد فردی و جمعی از وقوع پیامدهای منفی و مصیب بار در جوامع بشری و زندگی شخصی افراد بکاهد آنگاه واژه تدبیر بهترین توصیف برای چنین شرایطی بوده و میباشد .
مدیریت ریسک ,نام جدید خردمندی و توانمندی فعالیت های علمی و سازمانی جوامع انسانی برای شناسایی و کنترل -حذف و کاهش عوامل پدید آورند انواع مخاطرات در مسیرزندگی جوامع بشری است .
هر اندازه بیشتر به مدیریت ریسک در جوامع انسانی و کشورها اهمیت میدهند به وضوح بالا بودن توسعه یافتگی و رفاه و آرامش در آن جوامع و کاهش آمار حوادث و مصیب های زیانبار بهمراه برنامه های علمی و سیستمی مقابله با خسارتها ,دیده میشود و نماد های تعقل و تدبیر به وضوح بچشم میاید اما درست برعکس در جوامع و کشورهایی که برنامه و سیستمی هوشمند و هوشیاربرای مقابله با مخاطرات و حوادث وجود نداشته باشد آنگاه برای توجیه رخدادهای ناخوشایند و نامطلوب ناشی از حوادث طبیعی و انسان ساز از واژه تقدیر استفاده میکنند .!!!!!
مطالعات نشان میدهد هرچقدر درجه توسعه یافتگی در یک کشور بالا باشد فرهنگ رایج و اندیشه مدیریتی مبتنی بر,,تدبیر ,,و بر عکس هرچقدر یک جامعه توسعه نیافته باشد فرهنگ مدیریتی آن مبتنی بر,,تقدیر ,, است.
در مقاله ای خوندم که در قرآن مجید چند بار در اهمیت مدیریت و تعقل در جوامع اسلامی از واژه تدبیر استفاده شده و در جای دیگر حدیثی از حضرت رسول الله نقل نموده اند که حضرت باتفاق یک صحابی مسیری را طی مینمودند که وقت نماز و رفتن به مسجد ,صحابی قصد داشته شتر خود را همانطور آزاد و رها بگذارد و به همراه پیامبر برای ادای وظیفه شرعی به درون مسجد رود, که حضرت پیامبر از وی علت این بی مبالاتی را میپرسد ,وی پاسخ میدهد ,,با توکل به خدا ,,به مسجد میرویم لذا بدین ترتیب برای شتر اتفاقی رخ نخواهد داد .
رسول الله در پاسخ وی میفرمایند :”’با توکل زانوی اشتر ببند ,,,
این حدیث گران سنگ حکایت از تدبیر و تعالیم مبتنی بر تعقل و پیش بینی ممانعت از رویدادهای نامطلوب ,ناخوشایند و زیانبار دارد .بر اساس این حدیث , به نقل از بزرگترین معلم تاریخ بشریت, تقدیر و مقدر گرایی مطرود و تدبیر را اصلح تر میداند .
مسلما بر پیروان آن رادمرد و مصلح بزرگ بشریت انتخاب تدبیر بجای تقدیر در مقابله با حوادث و رخدادها و به مفهوم امروزی و مد روز شده آن ,,مدیریت ریسک ,,نه یک انتخاب دلخواهانه بلکه یک تکلیف و ادای وظیفه شرعی -انسانی و ملی بر دوش تک تک شهروندان یک جامعه انسانی است.
آمار میزان تلفات انسانی و خسارتهای مادی و مالی موجود در کشورهای مختلف ناشی از رخداد انواع حوادث ملاک ارزیابی و سنجش درجه ,, تدبیر ,, و تعقل در پیشگیری و مقابله با مخاطرات در قبل و بعد از وقوع آنها میتواند باشد.
امروزه وجود سیستم و دانش مدیریت ریسک موجب توسعه و پیشرفت جوامع انسانی شده است .
برای رفتن و پیاده کردن توسعه پایدار ,برای موفقیت در اجرای سیاست های اقتصاد مقاومتی ,برای موفقیت در اجرای برنامه ششم توسعه و رسیدن به اهداف برنامه چشم انداز ۱۴۰۴,بدون پیاده سازی و اجرای دقیق مدیریت ریسک در تک تک سازمانهای ایرانی و باورمندی و شناخت شهروندان کشور به فرهنگ ایمنی و آشنایی همه با مفهوم ریسک و کنترل خطرات رسیدن به این اهداف بطور صد در صد میسر نمیباشد.
بیاییم برای محافظت از سلامتی خویش و جامعه و جلوگیری از خسارتهای مالی فردی و ملی ,بجای تقدیر گرایی با تدبیر و برنامه ریزی و سازماندهی -اجرای مدیریت ریسک ,اهریمن حوادث و مخاطرات خانمان برانداز را با کمک یکدیگر در کشورمان از پای درآوریم .اولین گامها در راه رسیدن به این مقصد از انجام آموزش عمومی و ترویج مدیریت ریسک در شهرها و روستاها آغاز میگردد…

پنج شنبه,1396/09/02



0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید?
احساس رایگان برای کمک!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *