"تبلیغِ تکلیف یا وظیفه قانونی با روح اخلاقی و قانونی بودن منافات دارد" - پایگاه جامع اطلاعات بیمه

“تبلیغِ تکلیف یا وظیفه قانونی با روح اخلاقی و قانونی بودن منافات دارد”

منظم ترین بازاریاب جهان ” گربه “است.
بهمن 1, 1396
crm
۹ دلیلی که باید مشتریان خود را راضی نگه دارید!
بهمن 1, 1396

“تبلیغِ تکلیف یا وظیفه قانونی با روح اخلاقی و قانونی بودن منافات دارد”

Publicity

مدیریت تبلیغات

بازدید: 8

مبانی حاکم بر انجام وظیفه قانونی “تکلیفی” ست و بهره برداری “تبلیغی” از آن به نفع سرمایه های اجتماعی و تقویت اعتماد عمومی نیست!

آفت نگرش تبلیغی انتظار پاداش و تشویق را تقویت می کند و در نهایت ذهن و ضمیر ما را به چیزی فراتر از مزد مشغول می کند همچنانکه چیزی فراتر از آنچه هست به مردم فروخته ایم نهاد و نهان ما هم در اصل قربانی همان فریب خود کرده شده ، بعنایی دیگر در ازای کسب سود و فروش بیشتر میزانی از روح خود را فروخته ایم و اگر در موقعیت کاری یا شغلی اداره یا سازمانی هستیم که کالا یا خدمات یا ارزش های خود را با تبلیغ فراتر از واقع به مردم می دهد در واقع با “تبلیغ ناروا”ما را نیز به سمت بیش از مزد خود سوق می دهد و این همان فریب تبلیغ نامتناسب با محصول یا خدمات است .” تبلیغ ناروا” تربیت و تشویق افراد و کادر برای مازاد بگیری ست و از حیث ارزشی و اخلاقی تهیه و تامین بستری برای بر باد دادن روح استغناء و روحیه قناعت و از طرفی نوع آوری و جهد در کسب رضایت برای کارکنان.
از طرفی با عنایت به دفعتی و هجومی بودن تبلیغ و افزایش سطح انتظار عمومی بدون بسترسازی لازم برای پاسخگویی و تضاد بین تبلیغ ( انچه نموده است یم ) با واقع امر ( آنچه که بوده است یم ) در دراز مدت تبعات نامبارکی برای جامعه داشته و اعتماد برانداز خواهد بود ، شاید چنین مسائلی ست که موجب تفاوت در تراز ضریب نفوذ بیمه ها و خدمات و در یک جمله افت سرمایه های اجتماعی در جامعه می شود .
بعبارتی تبلیغ محصول خدماتی؛ چیزی جز خدمات بهتر ، کیفیت و سرعت آن نیست.
تبلیغ ناروا ؛ یعنی ادعای بدون پشتوانه توان تداوم عمل تبلیغی ؛ گو اینکه کیفیت محصول را برای مدت محدود یا افراد محدود ارتقاء دهیم و بعد از استقبال از محصول یا توان تداوم کیفیت را نداشته باشیم و یا ذاتا در فکر تحقق چنین تبلیغی( آنچه نمودیم ) نبوده باشیم و صرفا قصد تهییج و جلب اعتماد و انتفاع داشته باشیم.
چنین ساحتی هرچند عواید نصیب ما می کند اما عوارض را حواله به آینده می کند یعنی زیانِ سودهای فوق العاده ی ما را فرزندان ما به جان خواهند

خرید .
کوتاه سخن؛
اگر دانه ی معیوبی را در جایی به کسی داده باشیم فرزندانمان را از میوه ی مطلوب محرم کرده ایم ؛ زیرا
:” این جهان کوه است و فعل ما ندا
سوی ما آید نداها را صدا
فعل تو کان زاید از جان تنت
همچو فرزندی بگیرت دامنت
پس تو را هر غم که پیش آید ز درد
بر کسی تهمت مَنِه بر خویش نگر “

دیدگاهتان را بنویسید