حوادث: چرا ایرانیان خطرو عواقب حوادث را جدی نمیگیرند

مدت زمان مطالعه : ۲ دقیقه

شاید بهترین سوالی که این هفته در فضای مجازی پرسیده شد ,سوالی بود که تبدیل به سرخط گفتگوی این هفته گردید.
اگر به دوروبرخودمان نگاه کنیم مکرر شاهد رخداد حوادث تلخ و قابل پیشگیری هستیم که با اندکی آگاهی و احتیاط در نزد هموطنان حجم و آمار این حوادث و خسارتهای ناشی از آنها به طرز چشم گیری کاهش خواهد یافت.
بالا بودن آمار تصادفات رانندگی و کشته شدگان و معلولین آن و نیز آمار بالای حوادث کار و مرگ های ناشی از مرگ های موسوم به قاتل خاموش و…همه نشان میدهد که سطح آموزش و اطلاعات افراد جامعه در مورد علل رخ داد حوادث و راههای جلوگیری از آن بسیار پایین است.
همیشه برایم این سوال پیش آمده که در کشورمان هریک از سازمانهای مسول در حوزه مدیریت ایمنی و مقابله با انواع خطرات بطور جداگانه در صدد انجام وظایف و اطلاع رسانی هستند و بطور مجزا در این زمینه ها مشغول به فعالیت, اما چرا و به چه دلیل این مجموعه ها در یک کارگروه متمرکز نمیشوند و تحت مدیریت و یا ستاد واحدی برای ارتقا دانش و آگاهی مردم در حوزه ارتقا اصول و دانش ایمنی فعالیت نمیکنند؟!
چرا نگاه سیستمی و جامع نگر در حوزه مدیریت ایمنی وجود ندارد ؟!
نگاه به آمار و ارقام خسارتهای بدنی و مالی که هرساله بر پیکره جامعه ایرانی وارد میکند حکایت از ورود ضرر و زیانهای فراوان مادی ,روحی و روانی فراوان دارد .
فاجعه حوادث طبیعی ناشی از سیل و زلزله ,طوفان و…
حوادثی که انسانها و تکنولوژی مستقیما در رخداد آنها نقش دارند از قبیل :سوانح رانندگی -حوادث شغلی -گازگرفتگی -آتش سوزی و انفجار -غرق شدگی در دریاها و رودخانه ها و …از جمله مواردی هستند که سالانه جان هزاران هزار هموطن را میگیرند و از کارافتادگی موقت و دایم و خسارتهای مالی رخداده موجبات اضمحلال خانواده ها و تحمیل خسارتهای فراوان به سیستم های اجتماعی و اقتصادی را فراهم میاورند.
برای جلوگیری و کاهش این خطرات چه باید کرد ؟؟؟!
مهمترین اقدام در این زمینه اراده جمعی و روحیه بسیج ملی در ,,آموزش و ترویج ,,اصول ایمنی در زمینه هر ریسک به کسانی که در معرض ریسک و یا عامل پدید آوردن ریسک هستند را طلب میکند.
برای اینکه این آموزش ها اثر بخشی و کارآیی موثر داشته باشند, نیاز به همگامی و مشارکت کلیه افراد و سازمانهای مسول و مرتبط وجود دارد .
نقش قوای سه گانه ,مراجع معظم تقلید و روحانیت و مساجد کشور ,اساتید مجرب و معزز دانشگاهها, ,کارشناسان حوزه ایمنی ,رسانه ها بخصوص صدا و سیما -وزارت آموزش و پرورش -وزارت علوم -وزارت تعاون,کار و رفاه اجتماعی -وزارت کشور -وزارت بهداشت -درمان و آموزش پزشکی -وزارت راه و شهرسازی -شرکت ملی گاز-شوراهای شهر و روستا-شهرداریها -پلیس راهور ناجا -هلال احمر -آتش نشانی – سازمانهای بیمه گر کشور -انجمن های ایمنی و اشخاص حقیقی متخصص و….در تولید محتوای آموزشی و انتقال مفاهیم آموزشی و ترویج اصول ایمنی به تک تک هموطنان نقشی بسیاربا اهمیت دارند و ایفای نقش هر یک و متمرکزنمودن مدیریت آموزش وترویج ایمنی مربوط به ریسک های مختلف در یک ستاد مدیریتی و انجام این ماموریت واحد که اقدامی شرعی -ملی و انسانی است ,بطور روزانه و مستمر در جامعه ,یگانه چاره اساسی مبارزه با حوادث و کاهش حداکثری خطرات و خسارتهای بدنی و مالی به هموطنان عزیز میباشد.
برای تحقق جامعه ای بدون حادثه و یا جامعه ای که آمار شدت و تواتر حوادث آن در حد شان فرهنگ غنی و پربار ایران اسلامی بسیار پایین باشد, به همت و اراده همه مسولین محترم و تک تک هموطنان عزیزمان در اقصی نقاط کشور در راستای ایجاد ,,فرهنگ ایمنی ,,نیازدارد.

پنج شنبه ,۱۳۹۶/۰۸/۰۴




0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید?
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *