تک تازی فناواران خبره می شکند؟

مدت زمان مطالعه : 16 دقیقه

تک تازی فناواران خبره می شکند؟/ ضرورت تدوین قوانین بیمه مجازی،پیشنهاد پیشکسوتان به بیمه مرکزی

نفوذپذیری فناوری اطلاعات در صنعت بانکداری کاملا احساس می‏شود تا جایی که بیش از 90درصد تراکنش‏ها از طریق دریچه‏ های الکترونیکی و خارج از شعبه صورت می‏پذیرد، این نگاهی است که در صنعت بیمه وجود ندارد./ به نظرم در برخی فرآیندها به بیراهه رفته است. بیمه مرکزی به‌عنوان نهاد ناظر نباید تجارب اشتباه را دوباره انجام دهد. اکثر مدیران ما در این صنعت اعتقادی به فناوری اطلاعات ندارند، درصورتی‌که فناوری اطلاعات نقش‌های بسیار اساسی را در صنعت بیمه ایفا خواهد کرد.

به گزارش ریسک نیوز به نقل از نشریه تخصصی بیمه داری نوین پیاده کردن ساختار فناوری اطلاعات به دلیل پیچیدگی‏های خاص آن نیازمند ارزیابی جداگانه در هر بخش است به شکلی که بتوان ماحصل آن را به درستی شناخت. لزوما انتظار می‏رود چتر فناوری اطلاعات تمام ذی‌نفعان را زیر پوشش خود قرار دهد و آن‏ها را هدایت، حمایت و کمک کند. توجه به فناوری اطلاعات باید با رویکرد تغییر فرآیندها همراه باشد. می‏توان گفت در حال حاضر بحث فناوری اطلاعات از شرایط اختیار و الزام عبور کرده و به مرز اجبار رسیده است. در این میزگرد تلاش شده تا با حضور کارشناسان بیمه ‏ای و بانکی ساختار فناوری اطلاعات در صنعت بیمه بررسی شود . این میزگرد با حضور  افتخاری عضو هیات‏م دیره و معاون برنامه‏ ریزی و نوآوری بیمه ایران،  کیان مدیر فناوری اطلاعات بیمه مرکزی، عبدالحمید منصوری پیشکسوت صنعت بانکداری و جاهد فعال صنعت فناوری اطلاعات و مالی برگزار شد

*لطفا ساختار فناوری در صنعت بیمه را مرور کنید؟

جاهد: بهتر است ابتدا بررسی کنیم فناوری اطلاعات چه نتایج ملموسی دراین صنعت داشته است. بررسی تاثیر فناوری اطلاعات در صنایع مالی بزرگ مانند صنعت بیمه که با عمده مردم مرتبط هستند می‏تواند به چند بخش تقسیم شوند که یکی از آنها در حوزه مصرف‏کنندگان یا مشتریان این صنعت است، قسمت دوم به مدیریت، فرآیندهای کسب‌وکار شرکت‏ها و ذی‌نفعان داخلی صاحبان صنعت مانند نمایندگان و کار گزاران بازمی‏گردد و در بخش سوم ذی‌نفعان حاکمیتی هستند. با ارزیابی این سه دسته می‏توان تاثیر فناوری اطلاعات را بهتر فهمید. در قسمت سوم سامانه‏ های مانند سنهاب یا استعلام شماره بیمه نامه ایجاد شده است که رو به تکمیل است. در بخش اول خصوصا در یک سال اخیر با هدایت شرکت‏ها یا به‌صورت مستقل کارهای جدیدی شروع شده است و البته هنوز با شرایط مطلوب فاصله زیادی وجود دارد و در قسمت دوم هم سامانه‏ هایی را شرکت‏های بیمه از چندین سال پیش استفاده می‏کنند که به لحاظ انعطاف لازم در محاسبات و خصوصا فرآیندها، پوشش فعالیت‏های ذی‌نفعانی مانند نماینده و کارگزار و همچنین توجه به مسائلی مانند مدیریت مالی و سرمایه‏ گذاری، نیاز به بهبود چشمگیر دارد. البته نباید از بحث بیمه ‏های پایه و تامین اجتماعی و نیاز به ارتباط قوی بیمه‏ های تجاری و پایه با هم و استفاده از فناوری اطلاعات در ایجاد سرویس‏های مشترک غافل شد. به‌طور خلاصه می‏توان گفت در حوزه‏ های مختلف کارهایی صورت گرفته است که سرعت آن کند بوده است و هم‏ اکنون نیازمند یک نقشه راه مناسب و کارآ برای تجمیع و جهش هستیم.

*جناب جاهد ساختار فناوری را به سه بخش ناظر، کسب ‏وکار و مشتری تقسیم ‏بندی کردند و پس از تفکیک این سه بخش  CRM را جدا از فناوری کسب‌وکار و مدیریت شرکت‏ها در نظر گرفتند، نظر شما در رابطه با این ساختار و تقسیم‏ بندی چیست؟

افتخاری: به نظرم لازم است، ساختار فناوری اطلاعات صنعت بیمه ساختاری باشد که تمامی ذی‌نفعان این صنعت را پوشش دهد و آن‌ها را هدایت، حمایت و کمک کند. صنعت بیمه با دیگر صنایع تفاوت­های اساسی دارد زیرا ذی‌نفعان مستقیم این صنعت متنوع‌تر از دیگر صنایع هستند.

می‌دانید که در حوزه بازار و اکثر صنایع مهم‌ترین ذی‌نفعان مشتریان هستند، درصورتی‌که در صنعت بیمه مشتری یکی از ذی‌نفعان مهم ماست و زیان‌دیدگان، نمایندگان، کارگزاران، خدمت‌دهندگان و افراد دیگر ذی‌نفعان مهم حاضر در بازار هستند که شرکت‌های بیمه مستقیما با آن‌ها در ارتباط‌اند. همچنین تفاوت عمده‌ای بین افرادی مانند بیمه‌گزار و بیمه‌شده که از این صنعت سرویس مستقیم دریافت می‌کنند وجود دارد، به همین دلیل ما در بیمه ایران اصطلاح جدیدی تحت عنوان SRM داریم که آن را جایگزین CRM کرده‌ایم، به‌این‌ترتیب عنوان می‌کنیم به‌جای سیستم Customer Relation Management از سیستم

Stack Holder Relation Management   استفاده می‌کنیم که سیستمی کاملا تئوریزه شده است. به همین دلیل ساختار فناوری اطلاعات باید به‌نوعی باشد که تمامی ذی‌نفعان صنعت بیمه را اعم از بیمه‌گران، بیمه‌گزاران، بیمه‌شدگان، زیان‌دیدگان و نهاد ناظر را در دایره خود بگنجاند. البته نهاد ناظر ارتباط تنگاتنگی با فعالین در صنعت بیمه دارد و کار آن تنها نظارت پسااتفاق نیست بلکه در حین اجرا نیز نظارت دارد و اکنون بیمه مرکزی به سمتی می‌رود که در حین اجرا و صدور بیمه‌نامه نیز ناظر است. نمایندگان، کارگزاران، شرکت‌های اتکایی، خدمات‌دهندگان حوزه فناوری اطلاعات مجموعه‌ای از ذی‌نفعان هستند که باید بتوانند ساختار فناوری اطلاعات را پوشش دهند، بنابراین ساختار فناوری اطلاعات باید به‌تمامی ذی‌نفعان پاسخگو باشد.

*آیا تعریف شما از مشتری متفاوت است و معتقدید مشتریان‏تان ذی‌نفعانی متکثر هستند؟

افتخاری: همان‌طور که ذکر کردم، نمایندگان، کارگزارن، زیان‌دیدگان (که ممکن است مشتری شرکت بیمه‌ای باشد یا نه) و خدمت‌دهندگان، همگی ازجمله ذی‌نفعان این صنعت هستند. به‌عبارت‌دیگر تمامی افراد جامعه به‌صورت بالقوه می‌توانند در حوزه مشتریان و ذی‌نفعان صنعت بیمه به شمار روند.

*ساختاری که برای این صنعت پیشنهاد می‏کنید چگونه است؟

افتخاری: در شرکت بیمه ایران ساختار فناوری اطلاعات سازمان بازمهندسی و بازطراحی شده است که این ساختار سه بخش عمده را در بر می‌گیرد؛ 1 ـ ساختار بیمه‌گری ما که تمامی فعالیت‌ها و عملیات بیمه‌گری درون آن انجام می‌شود. 2 ـ بخش دوم که به سمت ذی‌نفعان داخلی و بیرونی متمایل است و در حقیقت پشتوانه ساختار نظام بیمه‌گری است. این بخش از یک‌سو شامل سیستم جامع پشتیبانی در داخل مانند نظام حسابداری، حسابرسی و… است و از سوی دیگر ارتباط داده­ای که باید توسط ساختار نظام یکپارچه بیمه‌گری(Core Insurance)  با نهاد ناظر برقرار شود را مدیریت می‌کند. 3 ـ و درنهایت بخش سوم که به بازار مرتبط است و آن را طبقه‌بندی کرده و به بخش‌های مختلفی تقسیم کرده‌ایم.

در بخش سوم سعی کرده‌ایم با راه‌اندازی Service Inverter تمام سرویس‌هایی که ذی‌نفعان بیرونی ممکن است قصد دریافت آن را داشته باشند را در اختیار آن‌ها بگذاریم. به‌هرحال می‌توان ساختار کلی فناوری اطلاعات را در بیمه ایران این‌گونه تبیین کرد که در بخش پشتیبانی سامانه جامع بیمه گری یا همان Core Insurance‌، نهاد ناظر و ساختار داخلی (سامانه جامع مالی و پشتیبانی) شرکت قرار دارد و ساختار ارائه‌شده وظیفه مدیریت ارتباط با بازار را ایفا می‌نماید. به نظرم ویژگی‌های مهمی که برای این ساختار در نظر گرفته‌شده است که دسترس بودن، پایدار بودن، قابل‌اعتماد بودن ازجمله ویژگی‌های بارز این ساختار است.

*چگونه برای ناظر ساختار ویژه طراحی می‏کنید؟

افتخاری: پیشنهادات متعددی در این حوزه به دوستان بیمه مرکزی ارائه‌شده است. ازنظر ما، فرآیند باید به‌گونه‌ای طراحی و اجرا گردد، که همزمان با صدور بیمه‌نامه، فرآیند اتکایی اجباری نیز اتفاق بیفتد. در این‌جا با دو شرایط روبه‌رو می‌شویم؛ ابتدا این‌که بنده وظیفه اتکایی کردنم را انجام دهم که باید انجام شود و معمولا با یک‌فاصله زمانی روبه‌رو است، دوم این‌که نهاد ناظر به دلیل همزمان بودن می‌تواند نظارت خود را به‌صورت سیستمی یا غیرسیستمی اعمال کند. ما باید از فضای بعد از رویداد به سمت فضای در حین رویداد حرکت کنیم که به این وسیله وظایف شرکت‌های بیمه شفاف‌تر خواهد شد و همچنین نظارت و ساختار اتکایی در نهاد ناظر به نحو احسن اتفاق می‌افتد. اگرچه این فرآیند دشواری و پیچیدگی‌های آنچنانی ندارد اما از منظر تعاریف استانداردی ممکن کمی زمان‌بر باشد.

*با توجه به پلتفرم کلی که خدمات می‏تواند از طریق آن ارائه شود ساختار مدنظرتان چیست؟ آیا با نظرات دوستان موافق هستید؟

کیان: در تکمیل صحبت‏های دوستان باید بگویم چنانچه صنعت بیمه را با صنعت بانکداری مقایسه کنیم، در صنعت بیمه روندی وجود ندارد که در آن پول بده‌بستان شده و کار به پایان برسد بلکه خدمتی در بازه زمانی مشخص فروخته می‏شود که در آن بازه باید به مشتری سرویس‏ ارائه شود. در صنعت بیمه مشتری پس از خریدِ خدمت دائما با شرکت‏های بیمه در تماس است، بنابراین با توجه به فروش خدمت همان‏طور که دکتر افتخاری فرمودند باید ساختار را به گونه ‏ای برگزینیم که تمام ذی‌نفعان را شامل شود. تصورم این است که دولت، حاکمیت و سازمان‏هایی ـ مانند امور مالیاتی، سازمان مبارزه با قاچاق کالا و ارز و نهادهای مختلف ـ که اطلاعات را از صنعت بیمه دریافت می‏کنند نهادهایی هستند که به عنوان ذی‌نفعان دیگر شناخته می‏شوند. این سازمان‏ها براساس قانون اطلاعاتی را از شرکت‏های بیمه دریافت می‏کنند. در رابطه با فناوری اطلاعات می‏توان گفت شتاب‏ دهنده ‏ایست که می‏تواند به شرکت‏های بیمه، صنعت بیمه یا هر صنعت دیگری کمک کند، اما از طرف دیگر چنانچه فاقد ساختار مناسب باشیم می‏تواند تهدیدکننده نیز باشد.

*ایا شما فناوری را منفک از کسب‏ وکار بیمه می‏دانید یا این‏که درهم‌تنیده هستند؟

کیان: بنده می‏گویم فناوری اطلاعات، شتاب‏دهنده کسب‏ وکار است که لاجرم بین آن‏ها همسویی وجود دارد. با فناوری محور کردن کسب‌وکار ویژگی‌های فناوری مانند سرعت، دقت و صحت در کسب‌وکار اثر گذاشته و آن را متحول می‏سازد و تحول کسب‌وکار شرایط را برای رسوخ بیشتر فناوری در آن مهیا می‏سازد و این چرخه تاثیر دوسویه حکایت از درهم‌تنیده بودن فناوری و کسب‌وکار دارد که درنهایت منجر به بهبود و تعالی کسب‌وکار می‏شود.

*در رابطه با در نظر گرفتن یک ساختار و پیاده‏ سازی آن تا شرایط مناسب چه مرزی را برای صنعت بیمه مطلوب می‏دانید؟

کیان: تجربه نشان داده است که پیشرفت تکنولوژی فناوری اطلاعات تاثیر خود را بر صنعت بیمه داشته و ساختار این صنعت را دچار تغییر کرده است. گرچه این تغییر متناسب با میزان به‌کارگیری فناوری اطلاعات از سوی شرکت‏های بیمه کمتر از سایر صنایع بوده لیکن به‌نظر می‏رسد صنعت بیمه با موج دولت الکترونیک و حاکمیت فناوری اطلاعات در بازار کسب‌وکار ناگزیر به افزایش سرعت تغییر و همسویی ساختار با فناوری است.

*چنانچه بیمه ‏گری را نسبت به گذشته متفاوت بنگریم آیا باید ساختار جدیدی را وارد کار کرد؟ به نظر شما بیمه‏ گری باید سنتی باشد یا الکترونیک؟

کیان: نگاه متفاوت لازمه کار است، اما مهم‏تر آن است که به جنس کسب‌وکار بیمه دقت کنیم و کار را با مطالعه و الگوبرداری از تجارب موفق جهانی انجام دهیم تا احتمال شکست کاهش یابد.

*به نظر شما چه ساختار و پلتفرمی بر این فضا حاکم است؟ آیا ما به Insurance ورود کرده‏ایم یا همچنان در ساختار گذشته و چالش‏های ناشی از آن به سر می‏بریم؟

منصوری:  به نظرم در حال حاضر بحث استفاده از فناوری از حالت اختیار به حالت الزام عبور کرده و به مرز اجبار رسیده است و بقای یک سازمان به زیرساخت فناوری آن بستگی دارد. ما همیشه سه عرصه‏ ای که با حرف «ب» آغاز می‏شود یعنی بانک، بیمه و بورس را در کنار هم داشته‏ ایم، امروز فعالیتی آغاز نمی‏شود مگر این‏که در کنار فناوری اطلاعات باشد. بنده با صحبت‏های دکتر افتخاری در رابطه با صنعت بیمه و بازیگرانی مانند بانک که شامل مشتریان هستند کاملا موافقم، اما تفاوت‏هایی وجود دارد، در این‏جا کارگزار، ارزیاب و… وجود دارند که سبب حاکم شدن یک بافت خاص و متفاوت بودن تعداد بازیگران شده است. همچنین طبق صحبت‏های جناب کیان به چنین موضوعاتی بها داده نمی‏شود. نفوذپذیری فناوری اطلاعات در صنعت بانکداری کاملا احساس می‏شود تا جایی که بیش از 90درصد تراکنش‏ها از طریق دریچه‏ های الکترونیکی و خارج از شعبه صورت می‏پذیرد، این نگاهی است که در صنعت بیمه وجود ندارد. دوستان در صحبت‏هایشان از عدم حمایت صحبت می‏کردند، اما بهتر است بگوییم صنعت بیمه متفاوت است با صنعت بانکداری. در بانکداری پس از دریافت پول از مشتریان، تعجیل به مصرف آن از طریق تسهیلات و سرمایه‏ گذاری است و دلیل آن سودی است که بانک باید به مشتری بدهد، درصورتی‌که صنعت بیمه تعجیل به سرمایه‏ گذاری بلندمدت و پرداخت تعهدات ناشی از خسارت به بیمه گذار ندارد، همان‏طور که گفتم صنعت بیمه به دنبال دریافت پول است و تا زمانی که رخدادی که منجر به خسارت نشود تراکنشی هم اتفاق نخواهد افتاد، مطالبه پول و انجام فعالیت بیمه‏ گری از جایی آغاز می‏شود که به‏ طور مثال تصادف رخ دهد، کشتی غرق شود یا… از این مساله می‏توان به درک تفاوت اصلی رسید. بنده طی دفعاتی با مدیران بیمه در مورد استفاده از فناوری اطلاعات صحبت کرده ‏ام، اما همچنان نتوانسته ‏ایم به‌طور مطلوب از فناوری استفاده کنیم، زیرا ذات بیمه به‌گونه‏ ای است که عرض کردم تعجیل به دریافت حق بیمه از بیمه‌گزاران و تاخیر به پرداخت خسارت. البته نباید این تفکر وجود داشته باشد که تنها در ایران به این صورت است، در خارج از کشور مواردی مشاهده شده؛ ماشینی اجاره‏ای با قیمت 1820 دلار بیمه می‏شود و فرد در زمان استفاده از آن تصادف می‏کند و مخاطبش متواری می‏شود، اما به دلیل داشتن بیمه Full Coverage خسارت خود را از بیمه مطالبه می‏کند. پس از یک سال چالش بیمه به دلیل حفظ آبرو قبول به پرداخت می‏کند، اما بعد مشخص می‏شود که فاکتور بیمه به صورت Full پرداخت نشده و به جای 1820 دلار 1800 دلار از حساب فرد برداشت شده است، بنابراین شرکت بیمه اظهار می‏کند که به دلیل عدم پرداخت کامل، این تصادف شامل پوشش بیمه نمی‏شود، در‏صورتی‏که فرد حق برداشت را از طریق کارت اعتباری به شرکت بیمه اعطا کرده بود. این مساله یک سال به طول انجامید و در ‏آخر بیمه مبلغی برای خسارت پرداخت نکرد. بنابراین ذات بیمه این است که مبلغ را دیرتر بپردازد و هر فردی که مدیر بیمه باشد به دنبال آن است که نرخ بیمه را بگیرد و در رخدادها به دنبال مباحثی باشد که خسارت کمتری پرداخت کند.

**وجود سامانه سنهاب نشان‏دهنده آن است که در صنعت بیمه «در لحظه بودن» امری بسیار مهم است؛ سنهاب این کار را از طریق کد یکتا انجام می‏دهد که پس از زدن کد تخلف و تخفیف مشخص خواهد شد.

منصوری: سنهاب به دلیل این پدید آمد که بعضی از مشتریان خسارت را از دو یا سه شرکت بیمه دریافت می‏کردند. اما این‏که چرا فناوری چنین وضعیتی را دارد به نظرم چالش در مواردی است که در ذات بیمه عنوان شد. کارشناس یا ارزیاب شرکت بیمه اگر جایی آتش‌سوزی اتفاق افتد فورا نمی‏تواند بگوید همه ‏چیز درست است و خسارت پرداخت خواهد شد. بنابراین اگر قصد مقایسه بین صنعت بانکداری و بیمه را داشته باشیم به دلیل ذات داد و ستد و پرداخت در بانک همچنین سرعت و نفوذپذیری بالا قابل مقایسه با صنعت بیمه نیست. حتی از نظر شرکت‏های تولیدگر صنعت فناوری در بیمه ارزش سرمایه‏گذاری ندارد تا جایی که حتی بخش خصوصی به این سمت حرکت نکرده است.

*آیا می‏توان ساختار فناوری را از سه منظر کسب‏وکار، ناظر و مشتری ارزیابی کرد؟

منصوری: ما به عنوان سیستم بانکی و تولیدکننده نرم‏افزار چندین بار به ارزیابی صنعت بیمه پرداختیم تا جایی که حتی در گروه توسن نسخه اولیه بیمه نگین را تعطیل کردیم.

*علت این اتفاق چه بود؟

منصوری: به دلیل عدم ورود پول، البته بهایی که به صنایع داده می‏شود ایجاد تفاوت می‏کند. ساختار بانکی توسط شرکت‏های کامپیوتری ایجاد شد که اوایل مانند شرکت‏های بیمه‏ ای بودند و پس از سال 1370 بانک مرکزی بودجه کلانی به میزان 100میلیون دلار را برای بازنگری و احیای نظام بانکی کشور در نظر گرفت که سبب به حرکت درآمدن صنعت فناوری بانکداری شد، این در صورتی است که هیچ‏گاه در صنعت بیمه چنین سرمایه ‏گذاری‏ای انجام نشده است و زمانی که حرکت‏هایی صورت گرفته است به این صنعت انگ گران‏فروشی زده ‏اند.

افتخاری: در بیمه ایران سرمایه‏ گذاری انجام شد که حرف‏های زیادی پشت سر ما زدند.

منصوری: در کشور ما بیمه ایران تحت عنوان دولتی شناخته می‏شود و باقی همه خصوصی و در مناطق آزاد هستند که در مقایسه با خصوصی‏ سازی، بانک‏ها شرایط بهتری دارند زیرا 5 بانک دولتی در مقابل یک بیمه دولتی وجود دارد، البته بخش خصوصی در کشور ما وسعت چندانی ندارد، و با اندکی دقت می‏توان فهمید چیزی تحت عنوان خصوصی در کشور ما وجود ندارد. اما در صنعت بیمه متفاوت است و بیمه ایران طبق تعریف به دلیل دارا بودن سهام دولتی، دولتی خوانده می‏شود وگرنه از بودجه دولت استفاده نمی‏کند و طبق تعریف قوانین مالیاتی کشور خصوصی است. سازمان‏های دولتی ردیف بودجه دارند و در بودجه سالانه کشور از آن محل خرج می‏کنند که در این‏جا نیز با فاصله عمیق روبه‏رو می‏شویم که مانع از ایجاد ساختار مناسب شده است. سیستم      Core Insurance برای بیمه‏ ها نسبت به رقمی که بابت فناوری اطلاعات رد و بدل می‏شود بسیار فراتر است. بهتر است بگوییم اگر بانک مرکزی در سال 70 چنین بودجه‏ای اختصاص نداده بود اکنون صنعت بانکداری در کنار صنعت بیمه قرار داشت. در این میان بیمه ایران نیز به سمتIn House Development  رفته و این کار را خودش انجام می‏دهد، بنابراین بهتر است با انجام سرمایه‏ گذاری زیرساختی تبدیل به بیمه مرکزی ایران شود و باقی بیمه ها به دنبال آن حرکت کنند. این یکی از مشکلاتی است که اجازه ایجاد ساختار مناسب برای آن داده نشده است همچنین در صنعت بیمه بازیگران اندکی وجود دارند و تنها 4، 5 مورد تولیدکننده نرم‏افزار وارد بازی شده و دیگران از این کار امتناع می‏کنند.

**در صنعت بیمه تنوعی در شرکت‏هایی خدمات ‏دهنده IT مشاهده نمی‏شود و تنها شرکت فناوران تکتازی می‏کند.

منصوری: شرکت فناوران این کار را شروع کرده است. حدود 15 سال پیش در رابطه با قیمت تمام ‏شده Core Insurance ارزیابی‏هایی انجام شد که رقم 10میلیارد تومان را تخمین می‏زد. آن زمان گردش یکی از بیمه‌گر‏های صنعت بیمه 32 بود و 10میلیارد تومان معادل 200 میلیارد تومان حال حاضر، البته در کلان کشور رقم بالایی نیست، اما برای شرکت بیمه ایی که در ابتدای راه قرار دارد هنگفت است. البته در صنعت بورس نیز مشکلاتی وجود دارد، اما زمانی در این صنعت برای خرید Core سرمایه‏ گذاری سنگینی انجام شد، بنابراین اگر در هر صنعتی سرمایه‏ گذاری نباشد دیگران نیز در کنار آن حرکت نخواهد کرد.

زمانی که سیستم بانکی حرکت کرد جلسات متعددی در بیمه مرکزی انجام شد که منجر به ایجاد کارگروه تجارت و الکترونیک شد، در این کارگروه بحث این بود که بیمه نیز معادل بانک مرکزی حرکت کند و طی تنظیم استراتژی دولت سرمایه ‏گذاری زیرساختی انجام دهد که باقی شرکت‏های بیمه نیز به دنبال آن حرکت کنند.

*آیا معتقدید ابتدا باید یک شرکت خدمات انفورماتیک برای صنعت بیمه راه ‏اندازی شود؟

منصوری: خیر، صحبت من این است که سرمایه‏ گذاری انجام شود.

*تجمیع 100 میلیون دلار منجر به شرکت خدمات شد؟

منصوری: خیر، این‏طور نیست، 100 میلیون دلار با هدف تحول در نظام بانکی کشور تزریق شد. بند 6 مصوب شده در سال 71 امروز بسیار خنده‏دار است زیرا کاهش صف در شعب یکی از اهداف 100 میلیون دلار بود که در هیات دولت مصوب شد. آن زمان مردم پول را با گونی می‏گرفتند و اکنون اگر کسی این کار را انجام دهد بسیار مضحک است. بنده در رابطه با تزریق سرمایه مقصودم دقیقا شبیه‏ سازی ساختار بانکی نیست بلکه ممکن است سرمایه از سازمانی منتج شود که آن را برنامه ‏ریزی کرده و منجر به تحرک در صنعت بیمه شود.

*آیا یک سرمایه‏ گذاری اولیه لازم است تا منتج به شرکت خدماتی به عنوان زیرمجموعه بیمه مرکزی و الگو شود سپس توسن یا فناپ در کنار آن به عنوان رقیب شکل بگیرند؟

جاهد: بنده از فرمایشات جناب منصوری لزوم ایجاد اینگونه شرکت‏ها را برداشت نکردم.

منصوری: صحبت من هم این نبود.

*می‏توان گفت باید مشق شود یا اگر دنبال اثرات متفاوت باشیم شرایط فرق می‏کند.

منصوری: نقد ما به شرکت‏های بیمه بیشتر از تعاریفمان است، اگر شرکت بیمه چنین خدماتی ایجاد کند تبدیل به مجری خواهد شد و کار نظارتی را انجام می‏دهد.

*اما شرکت خدماتی می‏تواند مجری نباشد و یک الگوی درست را اجرا کند؟

جاهد: برای چگونگی نحوه ورود می‏توان به دو تجربه توجه داشت؛ تجربیات صنعت بیمه در سطح بین‏ المللی و تجربیات در صنایع خواهر یا برادر مانند بورس و بانک. نظر بنده این است که Stack Holder مشتری متفاوت است و شرکت‏های بیمه در مدیریت داخلی خود تفاوت‌های زیادی نسبت به صنایع دیگر دارند، صنعت بیمه در حوزه مالی نسبت به صنایع دیگر نیز تفاوت دارد که باید به آن توجه کرد و سپس نسخ پیشنهادی را ارائه داد. اصل صنعت بیمه بر پایه آن است که در رابطه با تجمع افرادی که با ریسک مواجه‏اند مدیریت ریسک انجام می‏دهد که در هر یک از بیمه‏ نامه ‏های آتش‏سوزی، باربری، زندگی و… متفاوت است. به عنوان مثال، شما می‏توانید بیمه خودرو را نسبت به بیمه‏ های عمر در نظر داشته باشید که شرایط کاملا متفاوتی حتی در حسابداری دارند. لذا با در نظر گرفتن این تفاوت‌ها باید راهکار ارائه کرد.

*در بانک می‏توان به بانکداری خُرد و شتاب اشاره کرد که هر یک رفتاری متفاوت دارند؟!

جاهد: بله، اما در بیمه تفاوت به قدری ‏است که مثلا می‏توانید محصولات بین ‏المللی را بیابید که تنها در حوزه Life هستند. همان‏طور که جناب منصوری اشاره کردند از سال 70 تاکنون 26 سال است که سرمایه‏ گذاری عظیم در صنعت بانکی اتفاق افتاده است، اما به نظرم به شرایط مطلوب نرسیده‏ایم و باید مسیر دیگری طی می‏شد.

*منظورتان چه مسیری‏ست؟

جاهد: جناب کیان اشاره درستی داشتند قبل از رسیدن به فناوری اطلاعات و داشتن Core Insurance باید بدانیم با وجود هر یک از این‏ها چه تحولی در کسب‏وکار ما پدید خواهد آمد. ضریب نفوذ بیمه در کشور عدد پایینی دارد همچنین به دلایل متعدد این صنعت دیرتر از دیگر صنایع با فناوری‏های نوین عجین می‏شود. اما تا زمانی که مسائلی مانند فناوری برای افزایش ضریب نفوذ کمک نکنند توجیهی برای سرمایه  ‏گذاری وسیع وجود نخواهد داشت.

*اکنون بیمه شرایطی زمانی را دارد که بانک‏ها قبل از ورود 100 میلیون دلار به صنعت بانکی داشتند.

جاهد: بهتر است تعبیر مناسب‏تری داشته باشیم. ایران مانند کشورهای آلمان و ژاپن بانک ‏محور است و ایرادی ندارد که اینگونه باشد، اما باید به تحولاتی که در کسب‏ وکار ما ایجاد می‏شود توجه کرد تا از طریق آن‏ها به فناوری اطلاعات ورود کنیم.

*شکی وجود ندارد، اما تمام این مسائل از سر اجبار است.

جاهد: بنده کاملا موافق سرمایه‏گذاری هستم، اما نحوه آن بسیار مهم است.

*به نظر شما سرمایه ‏گذاری باید از طریق چه کسی انجام شود؟

جاهد: ابتدا باید این مکانیزم اتفاق بیفتد، بیمه‏ها غیر از آنهایی که خیلی بزرگ هستند باید تخصصی تر شوند.

*بایدی که برای تخصصی ‏شدن در نظر دارید قبل از سرمایه‏ گذاری است یا بعد از آن؟

جاهد: بهتر است همزمان باشد.

**آیا در حال حاضر اتفاق افتاده است؟

جاهد: اتفاقا مساله همین جاست.

*در حال حاضر سوال این است که ایا باید انتظار 100میلیون دلار سرمایه‏گذاری را داشته باشیم؟

جاهد: به نظرم عدد کمیست.

*می‏توان عدد مشخصی را در نظر گرفت، این عدد باید در چه ساختاری سرمایه‏گذاری شود، آیا نیازمند شرکت خدمات هستیم یا باید به هر شرکتی مقدار پول تزریق شود؟

جاهد: این‏که شرکت‏ها قصد ایجاد Core را داشته باشند به نظرم نقطه آخر است. طبق فرمایش جناب منصوری باید سرمایه‏گذاری سنگینی از طرف صنعت بیمه روی فناوری اطلاعات انجام شود، برای انجام این کار ابتدا باید در تدوین کسب‏وکار مناسب سرمایه‏گذاری کرد که جزوی از همین پروژه است.

*متولی این مطالعه چه کسی است؟

جاهد: کل صنعت.

*آیا کل صنعت قادر به انجام چنین کاری‏ است؟

جاهد: چرا نباشد؟

*برای چنین اموری یک نهاد برگزیده می‏شود، به نظر شما چه کسی می‏تواند مسئول این کار باشد؟

جاهد: ما پژوهشکده بیمه داریم، اما شرکت‏های بیمه نیز می‏توانند این کار را انجام دهند.

افتخاری: بهتر است توضیح دهم، این سرمایه‏ گذاری دو سال پیش انجام شده و ما دو سال است از این مساله گذر کرده ‏ایم!

*بنابراین معتقدید سرمایه ‏گذاری انجام شده است؟

افتخاری: با توجه به تجاربی که در صنعت بانک کسب کرد ه­ام، بنده تصور می‌کنم ما مدل بهینه‌شدن در روش خدمات انفورماتیک را در این صنعت پیش گرفته‌ایم. خدمات انفورماتیک با رویکرد دولتی تاسیس شد و همان‌طور که گفته شد بانک مرکزی برای این کار بودجه کلانی را تخصیص داد. اگر این کار توسط بیمه مرکزی انجام پذیرد مسیر پر چالشی که اکنون خدمات انفورماتیک با آن درگیر است پیش‌رو خواهیم داشت، بنابراین برای ایجاد توان سرمایه‌گذاری در فرآیند دانش و بومی‌سازی سیستم با محیط کسب‌وکار صنعت بیمه در کشور بهترین روش به نظر می­رسد. درواقع این مهم نیست که تنها یک سیستم ایجاد کنیم، بلکه تجربه بومی‌سازی سامانه یکپارچه بیمه‌گری است که اهمیت بسزایی دارد. بنابراین این موضوع بسیار مهم است و باید با تأمل بیشتری در آن پیش رفت. صنعت بیمه قریب به 80 سال پیش وارد ایران شد درحالی‌که ما در این هشتاد و اندی سال تلاشی برای تغییر در فرآیندها نسبت به روند جهانی نکرده‌ایم. در این سال­ها عمدتا تمرکز بر وارد‌کردن دانش بوده است که در این مسیر آن‌طور که تمایل داشتیم کار را به بیراهه بردیم، آنچنان که با گذشت این سال­های همچنان در زمینه تصویب‌گری (Underwriting) تفاوت‌های بسیاری با کشورهای دیگر داریم.

*منظورتان این است که صنعت بیمه با انحراف مواجه شده است؟

افتخاری: به نظرم در برخی فرآیندها به بیراهه رفته است. بیمه مرکزی به‌عنوان نهاد ناظر نباید تجارب اشتباه را دوباره انجام دهد.

منصوری: آیا اگر اکنون در بیمه مرکزی فعالیت می‏کردید چنین نظری داشتید؟

افتخاری: بله نظرم همین بود، بنده معتقد هستم که بیمه مرکزی ملزم به سرمایه‌گذاری نیست، چنانچه اکنون نیست.

*با وجود چالش‏های فراوان شرکت خدمات نمی‏توان آن را یک اشتباه دانست؟!

افتخاری: بنده نمی‌گویم اشتباه است، اتفاقا ورود تکنولوژی و بومی‌سازی به‌خوبی انجام‌شده، اما مسیر شرکت خدمات از پیش رفته شده است، بنابراین ما باید از فرآیندهای آن درس گرفته و با انتخاب شرایط بهینه‌تر روند مناسب‌تری را برگزینیم.

*کاری که انجام دادید نمی‏تواند به عنوان تجربه در اختیار دیگران قرار داده شود.

افتخاری: این‌طور نیست. هرچه در صنعت بیمه کشور وجود دارد متعلق به بیمه ایران است و چیزی غیرازاین نیست. صنعت بیمه همراه با بیمه ایران شکل گرفت، همچنین بیمه مرکزی و دیگر شرکت‌های بیمه از دل بیمه ایران بیرون آمدند، اکنون بیش از 20 مدیرعامل و تعداد زیادی پرسنل در شرکت‌های بیمه فعالیت می‌کنند که از افراد بیمه ایران هستند.

منصوری: این شباهت در بانک نیز وجود دارد.

افتخاری: بله، بانک ملی نمونه مصداقی است.

منصوری: بانک مرکزی نیز از بانک ملی برآمده است.

افتخاری: بله اما تجربه خدمات با رویکرد و قابلیت بهینه‌سازی موردنظر است.

منصوری: در این نوع خدمات اشکال وجود دارد.

افتخاری: بله، همین‏طور است.

منصوری: دلیل مخالفت ما هنگام صحبت از ایجاد شرکت خدمات همین است.

افتخاری: بنده نیز معتقد به روند بهینه‌شده هستم. در رابطه با سرمایه‌گذار نیز باید گفت هیچ‌یک از شرکت‌های بیمه توان سرمایه‌گذاری ندارند. از سوی دیگر، ساختار مدیریتی در صنعت بیمه بسیار ساختار سنتی و تفکرات حاکم بر آن دور از فضای امروزی فناوری اطلاعات است. اکثر مدیران ما در این صنعت اعتقادی به فناوری اطلاعات ندارند، درصورتی‌که فناوری اطلاعات نقش‌های بسیار اساسی را در صنعت بیمه ایفا خواهد کرد. این مدیران تمایل دارند با فرآیندهای سنتی که از قبل آموزش دیده‌اند کار کنند.

*به نظر شما این مساله از عدم اعتقاد بر می‏آید یا این‏که برهم زننده وضع موجود است؟

افتخاری : نمی‌دانم موضوع چیست؛ شاید هم وضع موجود را برهم می‌زند. اما به هر دلیلی چنین اعتقادی وجود ندارد. هر کار جدیدی نیازمند اعتقاد، کار راسخ و جسارت است. در صنعت بیمه برای رسیدن به موفقیت باید به تغییر رویکرد دست بزنیم. صراحتا من این را قبول ندارم که مسائل تحمیل‌شده بیرونی باعث عدم رشد بیمه‌شده باشد. ما در درون صنعت موانعی مانند تفکرات مدیریتی حاکم داریم و مدیران ما حاضر به حرکت در این مسیر نیستند، درصورتی‌که در دنیا بانک و بیمه از نظر فناوری اطلاعات به‌اجبار رسیده‌اند و کار از الزام گذشته است. بنابراین موضوع در صنعت مالی به‌قدری به فناوری اطلاعات ممزوج شده که همه‌چیز را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. چنانچه در این فضا اعتقادی وجود نداشته باشد مسلما حرکت‌های مثبتی هم انجام نمی‌شود. ما در بیمه ایران شرکت مستقلی ایجاد کردیم که بتواند به ورود دانش و تکنولوژی منجر شود و نهایتا بومی‌سازی به بهترین نحو انجام شود.

**می‏توان گفت یک شبکه تاسیس شده است؟

افتخاری: بله، ما کار خود را از سال 93 آغاز کردیم و اکنون سامانه جامع بیمه گری یا همان Core Insurance  را به مراحل نهایی رسانده‌ایم. در این راستا، با صرف هزینه 30میلیارد تومانی از طریق تیم 70 نفره‌ای از کارشناسانِ متخصصِ فناوری اطلاعات، یک سامانه(نرم‌افزار) یکپارچه آلمانی و بومی شده را وارد کرده‌ایم که اکنون آماده بهره‌برداری است. به نظرم هیچ‌گاه این تجربه وجود نداشته است که طی 2 سال با چنین سرعتی پروژه Core، بومی‌سازی  شود. این جسارت و هزینه را ما متقبل شدیم مانند شرکت‌های تولید‌کننده Core ایرانی که از دل شرکت انفورماتیک بیرون آمدند. با اجرای این پروژه، توانستیم برای اولین‌بار، دانش، بهترین تجارب (Best Practices) و فرآیندهای بهینه را برای ایجاد یک سامانه یکپارچه بیمه‌گری شناسایی و ایجاد کنیم و مسیر را برای پدید آمدن فضای فعالیت برای یک چنین شرکت‌هایی در آینده باز کنیم. ما با انجام سرمایه‌گذاری، پرداخت هزینه، تحمل ناملایمات از سد بازرسی، دیوان محاسبات، وزارت اطلاعات، حفاظت اطلاعات سپاه و… عبور کردیم. جناب کیان در جریان مشکلات هستند. بعضی از دوستان حتی در صنعت بیمه با بنده دست نمی‌دانند و در حدی رفتار می‌کردند که گویی دچار طاعون شده‌ام، اما به‌هرحال این فرآیند به پایان رسید. پس از طی این تجربه توسط این تیم، جسارت موردنیاز برای ورود به این عرصه در صنعت پدید آمد و در حال حاضر  سه شرکت بیمه برای استقرار سامانه‌های یکپارچه بیمه‌گری قرارداد بستند و در حوزه بیمه‌های زندگی، سیستم یکپارچه (Core) از شرکت‌ها و تولیدکنندگان خارجی خریداری کرده‌اند. به‌این‌ترتیب ما از مرحله پدیدآمدن جسارت عبور کرده و در حال حاضر برای تمهیدات پیش‌رو برنامه‌ریزی می‌کنیم.

**آیا این مساله از دل بیمه ایران آغاز شد؟

افتخاری: این کار توسط یک شرکت مستقلی انجام شد.

منصوری: سرمایه متعلق به کجاست؟

افتخاری: سرمایه توسط بیمه ایران تأمین می‌شود، البته این شرکت قرار نیست تنها محصول این شرکت Core Insurance باشد. بلکه این شرکت در ارائه راهکارهای نوین فناوری اطلاعات در صنعت بیمه نیز ورود کرده است.

*آیا شرکت اجازه فروش سهام خود را به دیگران دارد؟

افتخاری: بله. دلیل استقلال و متصل نبودنش به ما همین است. این شرکت با رویکرد سرمایه‌گذاری در بخش فناوری اطلاعات صنعت بیمه تاسیس‌شده است.

*چه قدر سرمایه دارد؟

افتخاری: در حال حاضر 32 میلیارد تومان سرمایه دارد که این مبلغ بالایی برای یک توسعه‌دهنده فناوری اطلاعات در صنعت به نظر نمی­رسد.

*این شرکت می‏تواند زمینه فراهم ‏سازی دیگر شرکت‏ها شود؟

افتخاری: بله با ورود دانش و انجام کارها لازم، این شرکت چنین قابلیتی را پیدا کرده است که به‌عنوان رقیب جدی در ایران و حتی در دنیا حضور پیدا کند و هر کس بتواند سهامدارش باشد.

**چه کسانی را به عنوان رقیب مدنظر دارید؟

افتخاری: فناوران و بسیاری از شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات نرم‌افزاری و فناوری اطلاعات که در راستای راهکارهای یکپارچه‌سازی فرآیندها فعالیت دارند.

منصوری: به نظرم این همان شرکت خدمات است. جنابعالی در فرمایشتان از بیمه ایران به عنوان بزرگ‏ترین بیمه کشور یاد کردید که حتی وسعت بیشتری از بیمه مرکزی دارد و تمام هسته مرکزی متعلق به آن است. با ضرورتی که بیمه ایران دارد اگر مورد حمایت بیمه مرکزی قرار گیرد مسیر خدمات را در پیش خواهد گرفت، به این معنا که به مناقصه‏ ها ورود کنید. شما می‏توانید از طریق آیین‏نامه ‏های موجود مناقصه عمومی برگزار کنید. بنده خاطرم هست زمانی مرحوم دکتر نوربخش حمایت مطلقی از شرکت خدمات داشتند و بانک ملی نیز به عنوان Pilot تمام قیمت‏ها را اعلام می‏کرد، همچنین به دلیل حاکمیتی بودن این شرکت و تعلق آن به بانک مرکزی هیچ مدیرعامل دیگری که طرف قرارداد باشد قیمتی تعیین نمی‏کرد.

افتخاری: روند حاکمیتی پیش گرفته نمی‏شود و بیمه مرکزی اعلام کرده هرکس می‏تواند برای خود Core خریداری کند و ما حتی درون بیمه ایران ضرورتی برای خرید Core نداریم. همچنین اگر بیمه ایران مناقصه برگزار کند هر کسی ممکن است حضور داشته باشد و خرید از شرکت تابع انجام نشود، در حال حاضر هیچ ضرورت حاکمیتی برای خرید شرکت‏ها وجود ندارد.

منصوری: نحوه رخ دادن موضوع بسیار مهم است، ما اکنون شاهد Coreی Customize شده هستیم که باید به مدل‏های مدیریتی آن توجه کنیم. سیستمی که با بیمه مرکزی و ایران هماهنگ باشد زودتر به نتیجه می‏رسد، اگر این‏طور نبود ما حداقل شاهد دو سیستم بودیم که از طریق دوستی با علی پدید نیامده بلکه نتیجه دشمنی با معاویه باشد، بنابراین باید برای ارزیابی رفتار مدیران زمان صرف کرد.

افتخاری: به نظرم مهم‌ترین مساله شکسته شدن سد است و این‌که Core خریداری شود یا نه اهمیت چندانی ندارد.

منصوری: چنین رقمی برای تقبل کردن در این صنعت مناسب نیست.

افتخاری: در دنیا حدود 10درصد از فروش حق بیمه برای توسعه فناوری اطلاعات هزینه می‌شود، درصورتی‌که در ایران کمتر از نیم‌دهم درصد به این کار اختصاص می‌دهیم.

*این که نیم درصد هم نیست واقعا عجیب است؟!

افتخاری: بله و نکته‌ این است که به دلیل ساختار مدیریتی چنین اتفاقی افتاده است. مدیران شرکت­های بیمه‌ای به دلیل عدم آشنایی بااهمیت فناوری اطلاعات و تحولی که ایجاد می‌کند معمولا تن به تغییرات مبتنی بر آن نمی‌دهند. موضوع تنها این نیست که باید در پرداخت خسارت فاصله زمانی داشته باشیم، بلکه باید مدیریت کشف تقلبات یا همان Fraud Management وجود داشته باشد. به‌عنوان یک نمونه کم‌نظیر در کشور و در صنعت بیمه، در شرکت بیمه ایران طی دو سال ضریب خسارت درمان از 140 درصد به صد درصد رسید، یعنی طی دو سال رقم 2500میلیارد تومان خسارت درمان، با احتساب 40 درصد کاهش با افت 1000 میلیارد تومانی روبه‌رو شد. این معجزه‌ای است که تنها از طریق فناوری اطلاعات و یکپارچگی به آن خواهید رسید. ما برای ملموس‌کردن موضوع و ایجاد فهم بهتر از این سامانه، اعداد و ارقام را ارائه کرده تا بتوانیم مدیرانی که متوجه اهمیت ماجرا نیستند، برانگیخته شوند. این سد باید جایی شکسته شود و این امر با 100میلیون دلار به نتیجه نخواهد رسید، بلکه باید از طریق رقم‌های کوچک‌تر چنین اتفاقی بیفتد تا منجر به اهمیت فناوری اطلاعات شود.

جاهد: به نظر شما کارهای انجام شده کافی است؟

افتخاری: خیر، بلکه سد شکسته شده و گام ابتدایی به شکل بسیار خوبی برداشته شده است و این می‏تواند زمینه برداشتن بهتر و عالی‏تر گام‏های ثانویه باشد.

*شما در این رابطه چه نظری دارید؟

کیان: به نظرم این سوال پدید می‏آید که آیا شرکت خدمات انفورماتیک برای صنعت بانکداری Monopole نشده؟ فیدبکی گرفته نشده است که متوجه شوند آیا در صنعت بانکی کارآمده بوده یا خیر؟

*این درست است که شرکت خدمات نواقصی دارد، اما ساختار اولیه سهامداری به صورتی بود که بانک‏های ملی، صادرات و صنعت و معدن ـ که بخشی از شرکت ملی و انفورماتیک هستند ـ Coreی طراحی کردند که خدمات بسیاری می‏دهد. نکته مهم‏تر آن که شرکت خدمات در مسیری راه‏اندازی شد توسن و فناپ در کنار آن فعالیت کنند. شرکت خدمات کارهای شایانی انجام داد که سطح کلی را بالا برد، نباید دور از نظر داشت که وجود بانک ملی مرکز مشاوره­ای مانند Deloitte آن را همراهی می‏کرد.

کیان: اهدافی مانند کم کردن صف در شعبه که مهندس جاهد از آن نام بردند از این نمونه اهداف است.

منصوری: این تنها یکی از آیتم‏هاست.

*در هر صورت این فعالیت‏ها نهایتا به ایجاد  Banking Core انجامید.

منصوری: می‏توان با کالبدشکافی نظام بانکی کشور متوجه شد که از ایده به حساب جاری متمرکز و چنین سطحی رسیدند. حضور فردی مانند مرحوم دکتر نوربخش دو تحول بزرگ در کشور ایجاد کرد. ایشان تئوریسین استراتژی‏های اقتصادی کشور بودند و سیستم مالیاتی را مدنظر داشتند همچنین عدالت اقتصادی در جامعه را دنبال می‏کردند. با در نظر داشتن سیستم بانکی کشور تا روز پایان زندگی تمرکزشان بر این دو پروژه و تحول عظیمی بود که ایجاد کردند. اکنون ما شرکت انفورماتیک را به عنوان رقیب نمی‏شناسیم بلکه ایرادی که به آن وارد می‏دانیم مساله دیگری است. بنده زمانی در سیستم بانکی دارای سمت بودم، آن زمان مدیران بانکی خیلی راحت‏ تر با شرکت خدمات قرارداد می‏بستند زیرا کسی از آن‏ها راجع به قیمت‏های داده شده سوال نمی‏کرد، همچنین وقتی ایرادی گرفته می‏شد که محاسبه سود مشکل دارد می‏ گفتند این سیستم از طریق شرکت خودتان به ما داده شده است. بنابراین می‏بینیم که یک مدیر محافظه‏ کار بانکی به دنبال این است که با چنین سیستمی کار کند. این روند منجر به رشدهای درآمدی و تبدیل شرکت خدمات به یکی از بهترین‏های منطقه شد و به‏ هر‏حال هنگامی که واحد نظارتی به Operation وارد می‏شود عملگرا شده و ایجاد مشکل می‏کند، اما واحد Regulatory که کار آن تعیین مقررات، تعیین استراتژی، نظارت و هدایت است نباید تراکنش انجام بزند.

افتخاری: اتفاقا به همین دلیل با ورود بیمه مرکزی و سیستم Operation آن مخالفت می‌کنیم.

منصوری: بنده از سرمایه‏ گذاری کلان صحبت می‏کردم که بحث به سمت شرکت خدمات و واکنش‏های ما رفت. به‌هرحال وقتی مدلی را در نظر دارید و برای آن برنامه ‏ریزی می‏کنید باید یک‌سری استراتژی به صنعت بیاورید نمونه بارز آن در بیمه پارسیان اتفاق افتاد که از طریق سرمایه‏گذاری افراد فعال بیمه‏ای خاصی نوشتند که البته در حال حاضر از وضعیت آن اطلاعی ندارم. استراتژی‏ها به سمتی بود که الکترونیکInsurance ایجاد شود و در بیمه تراکنش داشته باشیم، حداقل 20 جلسه برای این مساله زمان گذشته شد که نهایتا کاری از پیش نبردیم، اما سوال این است در چنین صنعت عظیمی که روزانه تراکنش‏های متعددی انجام می‏شود آیا گذاشتن یک ریال نیازمند ارزیابی است یا خیر؟

افتخاری: مساله این است که دانش کافی برای این ارزیابی وجود ندارد.

منصوری: باید به صورت نوگرا به این مسائل ورود کرد، آن زمان بیمه پارسیان طرح‏های بسیار خوبی به صنعت بیمه آورد، اما موفق به پایه‏گذاری در این مسیر نشدیم.

کیان: در حال حاضر با تعدد Banking Coreهای مختلف روبرو هستیم. تعدادی از بانک‏ها از Banking Coreهای موجود استفاده می‏کنند و برخی از آن‏ها نیز برای خود یک سیستم نوشته ‏اند. در بیمه نیز به همین صورت عمل شده تعدادی از شرکت‏های بیمه به سراغ Core Insuranceهای تهیه شده توسط شرکت‏های فناوری رفته ‏اند و شرکت‏هایی نظیر بیمه پارسیان، ایران و ملت و… برای خود Core Insurance نوشته‏اند. ما معتقدیم وجودCore Insurance کاملا ضروری است، اما این‏که در بدنه بیمه مرکزی باشد یا خیر به‏ نظرم بیمه مرکزی نباید وارد کارهای عملیاتی شود زیرا وظیفه ‏اش نظارت و هدایت است. جناب دکتر افتخاری به وجود تفکر مدیریتی در صنعت بیمه و بها ندادن به IT اشاره کردند، در این رابطه می‏توان گفت در بیمه مرکزی به سامانه سنهاب که یک سامانه نظارتی است نگاه ویژه شده و تمامی روسای کل بیمه مرکزی از آن حمایت کردند.

**اما همچنان مقاومت در برابر ارتقای واحد فناوری اطلاعات در بیمه مرکزی وجود دارد، بنابراین صحبت از حمایت نمی‏تواند خیلی مرتبط باشد.

کیان: محدودیت‌های تعیین شده در قوانین و مقررات تغییر در ساختار بیمه مرکزی و در نتیجه ارتقای واحد فناوری اطلاعات را با چالش روبه‌رو کرده است. لیکن لزوم تغییر و فائق آمدن به این چالش‌ها از ضروریات است.

**IT نیازمند پرسنل نیست و افراد ماهر با تعداد کم برای این واحد کافی هستند؟!

کیان: خیر این‏طور نیست.

*آیا می‏توان گفت برای این مساله سیاست‏هایی لحاظ کرده‏اند؟

کیان: بیمه مرکزی و دولت قصد کوچک‏ کردن مجموعه را دارند، اما کوچک‏کردن ساختار سازمانی شرکت‏های IT Base باید با رشد مجموعه IT انجام پذیرد، بنابراین نیازمند بزرگ‏تر شدن ساختار IT هستیم که بیمه مرکزی در حال رفع موانع مربوطه می‏باشد.

منصوری: در صنعت بانکداری همین مساله وجود داشت و مدیران IT زیر نظر سازمان طرح و برنامه بودند و جایگاه مشخصی نداشتند. بانک پارسیان در این مساله ورود کرد اما تا بعد از حضور معاون فناوری اطلاعات در بانک مرکزی با رشد مواجه نشدیم و پس از آن فناوری اطلاعات در سیستم بانکی هم سطح هیات‏عامل قرار گرفت.

**در سیاستگذاری بازی‏هایی وجود داشته نه این‏که فقط مجری باشد، اما در بیمه مرکزی چنین اعتقادی وجود ندارد؟!

کیان: ما در شرکت‏های بیمه ملزم به اصلاح جایگاه IT هستیم. جناب دکتر افتخاری خیلی بهتر از روند اتفاقات شرکت‏های بیمه و بیمه ایران مطلع‏اند و قطعا رویکردشان حرکت به چنین سمتی است. به نظرم بهتر است IT در تصمیم‏گیری‏ها نقش داشته باشد و اگر مجموعه هیات عامل قصد تصمیم‏گیری دارند مدیریت IT باید در کنار آن‏ها حضور پیدا کند و تصمیمات رنگ و بوی فناورانه داشته باشد.

**آیا طبق صحبت‏های دکتر افتخاری موافق هستید که تغییر لازم باید از بیمه ایران شروع شود؟

کیان: لزوما خیر، اما نباید از بیمه مرکزی هم آغاز شود بلکه شرکت‏ها باید به این باور برسند که می‏توانند در صنعت بیمه کار کنند. شرکت‏های موفقی در صنعت بانکداری داشته  ‏ایم که پس از ورود به صنعت بیمه موفق عمل نکرده‏اند و این به دلیل تفاوت جنس این صنعت است.

**مشکل نمونه‏ هایی هستند که از بیرونِ صنعت ورود می‏کنند، در رابطه با سنهاب این مساله مطرح است که پیمانکار با کار بیمه ‏ای آشنایی نداشته و برای اولین‏بار در چنین شرایطی حضور پیدا کرده است، این مساله می‏تواند محل نقد و مباحثه باشد.

کیان: حق با شماست اما سنهاب از سال 90 شروع به کار کرده و طی 6 سال دانش بسیار مناسبی به دست آورده است، ضمن این‏که تمام مدیران فعال در بیمه مرکزی و شرکت‏های دیگر بیمه برای رشد و بالندگی این سامانه فعالیت کرده‏اند، البته قصد بنده این نیست که بگویم سیستم سنهاب بالنده است، بلکه به سمت بالندگی می‏رود.

منصوری: اصل موضوع بازخورد تکنولوژی است، وگرنه شتاب هم تا بازخوردی پیدا نکرد موفق نشد.

*لطفا جمع‏بندی صحبت‏های خود را بفرمایید.

جاهد: به نظرم مسیر طی شده در فناوری اطلاعات صنعت بانکداری مجددا در حال طی شدن در بیمه است و شاید پس از 10، 20 سال بهOperationهای اتوماتیک برسیم، البته بنده محیط بانک‏ها را از نزدیک مشاهده کردم و به نظرم تلقی آنها از فناوری اطلاعات نیاز به تکمیل دارد.

 به اعتقاد بنده بیشتر تمرکز روی Operationهایی که از طریق کانال‏ها مانند موبایل، اینترنت و حتی شعبه ارائه می‏شود، می‏باشد، بنده احساس می‏کنم با وجود سرمایه‏گذاری‏های بسیار، جایگاه IT به شدت در فرآیندهای مدیریتی و داخلی بانک‌ها کمرنگ است، به نظرم برای بیمه فرصت مناسبی است که کار را با روند دیگری آغاز کند و به موازات Operation به فرآیندهای داخلی خود نیز بپردازد و بهتر است نسبت سرمایه‏گذاری شرکت‏ها متفاوت باشد. به نظرم شرکت‏های تخصصی توان سرمایه ‏گذاری را دارند، اکنون یکی از مشکلات ما در صنعت بانکداری هزینه بالای بومی‏سازی است. باید روند کار به گونه‏ای پیش رود که یک‌سری شرکت‏ها کارشان فرهنگ‏سازی و اجرای Core باشد و یک‌سری دیگر پیاده‏سازی و بومی‏سازی کردن آن، در حال حاضر اکوسیستم صنعت بانکداری کوچک است و تعداد شرکت‏ها محدود هستند، بنابراین ملزم به بزرگ‏تر کردن این اکوسیستم هستیم. در حال حاضر آرام‏آرام Coreهای ایران در قالب سرویس‏های خود API ارائه می‏دهند این اتفاق باید از همان ابتدا در صنعت بیمه بیفتد. اگر Insurance Core این شرکت‏های بیمه سرویس‏های اطلاعاتی خود را از طریق وب سرویس ارائه دهند. به عنوان نمونه کارگزاران می‏توانند از هر شرکت بیمه‏ای اطلاعات onlineبگیرند و برای مقایسه آن را به مشتریان خود نشان دهند. این سرویس بسیار در صنعت بیمه مهم است و یکی از دلایلی که سبب عدم رشد این صنعت شده فقدان چنین سرویسی است.

افتخاری: چنین سیستم‏هایی وجود دارند و کارگزاران این کارها را انجام می‏دهند.

جاهد: این‏طور نیست حتی شرکت‏هایی که یکه‌تاز هستند در حال حاضر وب سرویس‏های چندانی به صنعت ارائه نمی‏دهند.

افتخاری: اما کارگزاران این سرویس‏ها را ارائه می‏دهند.

منصوری: کارگزاران در بیمه مرکزی سازمان مستقلی هستند اما در بانک چنین مساله‏ای نداریم.

افتخاری: بنده مقصودم سرویس فناوری اطلاعات است.

جاهد: به صورت آنلاین؟

افتخاری: بله.

جاهد: اگر چنین چیزی باشد بسیار خوب است ولی فکر می‏کنم اکثرشان محاسبات حق بیمه را مجددا خودشان انجام می‏دهند و از شرکت‏های بیمه سرویس نمی‏گیرند. نکته بعدی عملکرد باز در مبحث Operationهاست، باید به Tech Finها و شرکت‏های کوچک‏ اجازه دهیم و به اکوسیستم بزرگ‏تری که تولیدکننده محصول است بپیوندند، البته شرکت‏های پایه و اصلی نباید و نمی‏توانند همه‌چیز را پوشش دهند و باید شرکت‏های دیگری در کنارشان برای ارائه سرویس‏های متفاوت حضور داشته باشند.

افتخاری: شرکت‏ها نسبت به کارگزاران متفاوت هستند.

جاهد: تعدادی از Brokerها را می‏شناسم که خواستار نوشتن سیستم محاسبات بیمه به صورت اتوماتیک هستند زیرا مدعی‏اند شرکت‏های بیمه به آنها ارائه خدمت online نمی‏دهند. کارگزار به عنوان موجودیت مستقل می‏تواند IT مستقل داشته باشد و با Tech Finها کار کند، از سرویس‏هایInsurance Core که در اختیار شرکت بیمه هستند استفاده کند. ما باید اکوسیستمی ایجاد کنیم که در آن شرکت‏های اصلی و پایه فناوری اطلاعات بیمه تمام کارها را اعم از پیاده‏ سازی، پشتیبانی، تولید محصول، ایده‏های جدید و… تنها خودشان انجام ندهند. نکته حائز اهمیت در حوزه مدیریت فناوری اطلاعات بیمه این است که برخلاف صنعت بانکی باید حتما به سیستم بودجه و حسابداری مدیریت در بحث IT توجه کنیم. در صنعت بانکی مدیریت متمرکزی روی بودجه وجود ندارد و ما براساس حسابداری مدیریت می‏کنیم در بانک‏ها این‏طور است که براساس سیستم بودجه online اداره نمی‏شوند و کنترل بودجه همچنان عمدتا دستی‏ست، این مساله ایجاد چالش خواهد کرد به نظرم بودجه باید بهOperation چسبیده باشد تا بتوانیم آنلاین کار کنیم. نکته بعدی اکوسیستم سیستم‏های جانبی است که شرکت بیمه چه‏طور می‏تواند خسارات را پوشش دهد، مسلما از طریق حق بیمه ‏ای که از مردم می‏گیرد، اما باید دید Investment و عملیات پرداخت خسارت چه میزان IT Base هستند. در حال حاضر شرکت‏های بیمه ارزیابی خسارت را بیشتر خودشان انجام می‏دهند درصورتی‌که این کار می‏تواند مستقل انجام شود، در رابطه با ریسک یا ارزیابی مشتری نیز کاری است که می‏تواند مشترکا بین بانک و بیمه انجام شود و شاید شرکت‏های بیمه در این کار بهتر باشند. به نظرم نقش سرمایه‏ گذاری نهادهای بالادستی باید زیرساخت‌های پایه را ایجاد کند و نظارت‏شان آرام‏آرام تجمعی‏تر شود. به نظر می‏آید غیر از مباحثOperational باید در حوزه ایجاد اکوسیستم نیز سرمایه ‏گذاری انجام دهیم. بنابراین باید اجبار شود که اگر یک Insurance Core راه ‏اندازی می‏شود بتوانیم سرویس‏های online آن را در اختیار اکوسیستم قرار دهیم.

*این‏که ناظر اکوسیستم را بر بستر رقابتی پویا برقرار می‏کند نیاز بازار است.

جاهد: سرمایه‏گذاری باید به گونه‏ای انجام شود که در حوزه Operational اکوسیستم کامل‏تری داشته باشیم، همچنین در حوزه مدیریت داخلی شرکت‏های بیمه به قسمت‏های مدیریتی مانند بودجه، Investment و… توجه شود.

افتخاری: ما ابتدا در صنعت بیمه و نوع نگاه آن به فناوری اطلاعات، نیازمند تغییر در تفکر هستیم و باقی مسائل خیلی پیچیده نیستند. مساله دوم، فرآیند تغییر، تحول و پیشرفت در حوزه IT و به‌تبع آن در حوزه بیمه است که این فرآیندی گام‌به‌گام است. زمانی که سازمان‌ها سیستمی جامع و به‌هم‌پیوسته را تجربه نکرده باشند، گام برداشتن و پرش به مرحله ایده‌آل، شدنی نیست. به نظر می‌رسد، اگر تغییر نگاه‌ها و تفکرات نسبت به فناوری اطلاعات در صنعت بیمه گام‌به‌گام پیش رود، ظرف کوتاه‌مدت به تحولی شگرف در صنعت بیمه خواهیم رسید.

کیان: خوشبختانه با تغییر روند مدیریتی طبق فرمایش دکتر افتخاری سریعا به نقطه مطلوب خواهیم رسید. همچنین در مباحث مالی و توانگری مالی که مهندس جاهد اشاره کردند مدیریت به سمت تخصصی‏شدن آن حرکت کرده و بیمه مرکزی این مساله را در سامانه سنهاب کنترل می‏کند. توانگری مالی و سرمایه‏ گذاری‏ها از طریق این سامانه در بیمه مرکزی کنترل می‏شود و اگر توانگری شرکتی از درجات موجود کمتر یا بیشتر باشد سامانه آلارم خواهد داد.

منصوری: بنده بسیار خوشحال هستم که در صنعت بیمه حرکت‏های مثبتی صورت می‏گیرد و امیدوارم دوستان با درایت و مدیریت مناسب بیمه مرکزی سریع‏تر به طی مسیر برسند. البته در این رابطه توصیه‏ای دارم؛ نظام پرداخت در سیستم بانکی بسیار قوی بوده و نفوذپذیری ما در سطح جامعه برای همه قابل مشاهده است، اما متاسفانه در سایر نظام‏ها مانند افتتاح حساب وضعیت خوبی نداریم و همچنان نتوانسته‏ایم حساب مجازی افتتاح کنیم زیرا بازرس بانک مرکزی با توجه به قوانین موجود همچنان از ما فرم امضاء شده توسط مشتری را خواهان است البته مشکلات مدیریتی نیستند و مدیریت‏های نوگرا نیز در سیستم بانکی موفق به حل این ماجرا نشده‏اند زیرا برای حل آن نیازمند نوشتن قانون جدید هستیم، البته ما قانون تجارت الکترونیک را داریم که از طریق وزارت بازرگانی نوشته شده اما همچنان افتتاح حساب الکترونیک در آن گنجانده نشده است، توصیه‏ ام به بیمه مرکزی این است که در شروع کار به تدوین قوانین بیمه مجازی توجه داشته باشید تا فردا با مسائل این چنینی درگیر نشوید.

کیان: بنده باید نسبت به اعتبارسنجی نکته‏ای را اضافه کنم این مساله بدون تجمیع اطلاعات امکان‏پذیر نیست مثلا بیمه ایران نمی‏تواند بدون در دست داشتن اطلاعات صنعت بیمه اعتبارسنجی انجام دهد، همچنین بدون ارتباط با بانک‏های مرجع نمی‏توانیم اعتبارسنجی درستی داشته باشیم./منبع: بیمه داری نوین

پایگاه جامع اطلاعات بیمه(اینشورنس اینفو)

 




0 پاسخ ها

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید?
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *